Uzbecki pczak ze stali VG-10

Pczak (od uzbeckiego słowa Pichoq – nóż) to tradycyjny nóż Uzbeków i Ujgurów rozpowszechniony z niewielkimi różnicami w szczegółach w całej Azji Środkowej. Pczaki tradycyjnie mają jednosieczną klingę o pełnym płaskim szlifie osadzoną w wąskiej rączce o okrągłym przekroju. Wąski tang wychodzi z klingi na poziomie grzbietu. Są to noże użytkowe, do robót kuchennych, chociaż u Ujgurów pczak był atrybutem mężczyzny, więc musiał być też używany jako broń. Pczaki robiono z różnych materiałów, dla bogaczy mogły to być wysokiej jakości stale z bogato zdobionymi, jednak takie egzemplarze należały do rzadkości. Japońska wysokojakościowa stal nierdzewna, jaką jest VG-10 wydaje się być w tym wypadku niezwykle udanym.

Głownia z lekko zadartym ku górze czubkiem jest często spotykana u tego rodzaju noży. Twardość 60 HRC (±1HRC) – rzadko spotykana u stali węglowych, ale mimo to noże z tej stali dobrze się ostrzą. Szlif pełny płaski. Typowy dla pczaków bolster zwany giulbandem, Rękojeść składana z dwóch kawałków drewna: ciemnego grabu i barwionego kawałka brzozy karelskiej. Pod rękojeścią na ostrzu wygrawerowany laserem monogram producenta i napis: "Ручная работа VG-10". Pochwa skórzana z ozdobnym tłoczeniem z mocowaniem na guzik zatrzaskowy.

Długość całkowita: 286 mm

Długość ostrza: 160 mm

Szerokość klingi: 35 mm

Grubość klingi (max): 4 mm

Stal: VG-10

Pochwa skórzana.

Producent: firma IP Siomina