Pczak uzbecki 8 (rzeźbiony czarny grab, wstawka stabilizowana brzoza)

Pczak (od uzbeckiego słowa Pichoq – nóż) to tradycyjny nóż Uzbeków i Ujgurów rozpowszechniony z niewielkimi różnicami w szczegółach w całej Azji Środkowej. Pczaki tradycyjnie mają jednosieczną klingę o pełnym płaskim szlifie osadzoną w (przeważnie) wąskiej rączce o okrągłym przekroju. Wąski tang wychodzi z klingi na poziomie grzbietu. Są to noże użytkowe, do robót kuchennych, chociaż u Ujgurów pczak był atrybutem mężczyzny, więc musiał być też używany jako broń. Pczaki robiono z różnych materiałów, dla bogaczy mogły to być wysokiej jakości stale z bogato zdobionymi, jednak takie egzemplarze należały do rzadkości. Bułat i damast szedł raczej na szable, a masowo wytwarzane pczaki robiono ze stali węglowych o niewysokiej twardości.

Niniejszy pczak należy do typu kajke – czubek noże podniesiony jest do góry powyżej linii grzbietu. Głownia z wysoko hartowanej (58-60 HRC) stali U8 (ros. Y8). O cenie noża stanowi wystawna rękojeść składana z rzeźbionego czarnego grabu z wstawką ze stabiliowanej brzozy karelskiej zdobionej sadafem (masa perłowa). Pochwa o tradycyjnej dla noży z tego regionu formie wykonana ze sztucznej skóry z plastikową wstawką i ozdobnym tłoczeniem. Klinga ma typowy dla pczaków ciemnoszary odcień, kiedyś osiągano taki efekt poprzez poddanie klingi działaniu gliny o specjalnym składzie chemicznym. Nie dam głowy czy dzisiaj stosuje się taką samą metodę.

Długość całkowita: 270 mm

Długość ostrza: 133 mm

Szerokość ostrza (maks.): 30 mm

Grubość klingi (maks.): 3 mm

Stal (według nomenklatury rosyjskiej): Y8